Co mi zabrałaś?
Czego mi brakuje po tych wszystkich chwilach spędzonych z Tobą?
Jaką cząstkę mnie odebrałaś bez mojej wiedzy?
Codziennie siÄ™ nad tym zastanawiam.
Czego mi brakuje?
Jestem innym człowiekiem, to Ty mnie zmieniłaś.
Zaczynam nowe życie, bez Ciebie, cały czas patrze na to co było.
Patrze i widzę, że inaczej do tego wszystkiego podchodzę.
Ostrożnie, nie śpiesząc się. Szanuję każdą minutę, godzinę, dobę.
Nocą podliczam błędy dnia.
Każdego dnia wspominam Ciebie, tęsknię sercem.
Lecz moje myśli są zwrócone przeciwko Tobie.
Nie jestem zły na Ciebie, to co innego. Nazwałbym to zdrowym rozsądkiem,
ale nie wiem czy taki posiadam.
Wiem o czym myślisz. Jesteś zła na mnie, że zapominam. Ja nigdy tego nie zapomnę.
Mówisz, że jeżeli się z kimś zwiąże, to znaczy tyle co całkowite oddalenie od ciebie.
A ja szukam chociaż skrawka szczęścia jakie zaznałem przy Tobie. Chciałbym chociaż raz
poczuć się, tak jak czułem się gdy byłaś blisko.
Pocałowałem kilka dni temu dziewczynę. Prawie jej nie znam, jest miła i schludna.
Rozmawiamy od kilku tygodni o różnych rzeczach, swobodnych, lekkich.
Pocałowałem ją i nie czułem trzepotu skrzydeł motyli w brzuchu, tak jak czułem przy Tobie.
Nie zawróciło mi to w głowie. Nie dostałem nagłego zastrzyku szczęścia.
Pomyślałem, że to gra. Gra w którą umiem znakomicie grać.
Szept, ciepłe słowa, zbliżanie twarzy i lekki uśmiech patrząc w oczy.
Nic nie czułem całując ją, nawet nie drgnąłem. Nie bałem się odtrącenia.
Ale chcę spotkać się z nią kolejny raz.
Chcę zobaczyć jakich jeszcze uczuć mnie pozbawiłaś.

Cholernie się zmieniłem, zaczynam patrzeć w przyszłość jak jeszcze nigdy dotąd.
Boję się, że po cichu się zestarzeję, tak po prostu przestanę być.
Chociaż czasami, tuż przed snem, wkradają się złe myśli.
O tym, że już mnie nie ma.

Wyrwałem Cię ze związku, by pobyć z Tobą zaledwie rok.
Rok ten trwał naprawdę długo i myślę, że przeżyłem podczas niego o wiele więcej niż
dotychczas. Nauczyłem się wielu rzeczy, między innymi by nie ufać oraz by nie dopuścić,
by ktoś mi zaufał. Zjechałaś totalnie moją psychikę, uzależniłem się od ciebie.
Cały czas żądałaś więcej, a ja obiecywałem Ci wszystko to czego chciałaś byś później
obwiniała mnie za to, że nie jestem w stanie tego wszystkiego Ci dać.
Większość czasu spędzałaś na myśleniu o swoim byłym, z którym teraz znowu jesteś.
Jak musi mu być niedobrze, że go zostawiłaś, jaki on jest nieszczęśliwy i na pewno jest samotny.
Że nie powinnaś zostawiać go, nie zasługuję na taki los. Każdego dnia to słyszałem.
On jednak okazał się lepszy ode mnie, czekał i wiedział co się stanie.
Teraz Ty, będąc z nim znowu, masz czelność mówić mi, że ja już zapominam o tym wszystkim?
Nie wiesz co się dzieje teraz w mojej głowie.
Jestem wrakiem człowieka, skorupą, pustakiem. Nie potrafię docenić otaczającego mnie szczęścia.
Wszystkie dobre uczucia zabrałaś ze sobą.
Teraz bawisz siÄ™ mnÄ….

Jeżeli raz jeszcze powiesz, że Cię zdradziłem, to parsknę śmiechem.
Śmiech i rozpacz, tyle we mnie zostało.
Reszta nie wiem gdzie się znajduje, ale będę tego szukał, bo nikomu nie pozwolę
by igrał moim życiem.


Teraz mogę iść spać.